به واسطه حافظه و احاطه عجيبى كه به تواريخ و قصص و امثال و اخبار و روايات و اشعار فارسى و عربى داشت درس خود را به بيان امثال و قرائت اشعار و اخبار مناسب و شوخى هاى مليح و مطايبات نغز كه مخصوص روح لطيف و طبع ظريف وى بود چاشنى مطبوع مى داد . . . اين خاصيت كه در منبرهاى وعظ او هم وجود داشت همه معلول حسن سليقه و شيوايى بيان و ذوق ادبى است كه به حد كمال از آن بهره مند بود . . . اتفاقاً خطش هم بسيار پخته و شيرين است . كمتر كسى است از فضلاى آن عهد كه در اصفهان تحصيل كرده و نزد حاج ميرزا بديع درس نخوانده باشد . . . بسيار خوش منظر و نيك محضر و زيبا اندام و پاكيزه لباس بوده و با كمال فقر ، در نهايت عزّت و استغناى طبع روزگار مى گذاشته ، طبعى نكته سنج و ظريفه پرداز و شوخىهاى مليح ادبى داشته ، چندان كه هيچ كس از صحبت او سير نمى شده و در هر جلسه بسى نكات و فوائد علمى و اخلاقى از وى تراوش مى كرده است .